Our Story

Μια ομάδα πέντε ατόμων, τέσσερα όρθια και ένα καθιστό, βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο, μέσα σε έναν κήπο. Είναι ντυμένοι με ημιεπίσημη ενδυμασία. Στο βάθος υπάρχει πράσινο και μια ξύλινη κατασκευή.

Σε αποστολή: 50 χρόνια μεταμόρφωσης ζωών

Για 50 χρόνια, το Shepherd Center έχει ως αποστολή να επαναπροσδιορίσει την αποκατάσταση, να ενδυναμώσει τους ασθενείς και να εμπνεύσει ελπίδα. Από μια μονάδα έξι κλινών σε ένα παγκοσμίου φήμης νοσοκομείο νευροαποκατάστασης, το ταξίδι μας ήταν γεμάτο με πρωτοποριακές καινοτομίες, φροντίδα που αλλάζει τη ζωή και μια σταθερή δέσμευση προς τους ασθενείς και τις οικογένειές μας.

Εξερευνήστε τις δεκαετίες-ορόσημα που έχουν διαμορφώσει το Shepherd Center και συνεχίζουν να μας ωθούν προς τα εμπρός. Περιηγηθείτε στην ιστορία μας και δείτε πώς κάθε στιγμή μας έχει φέρει πιο κοντά σε ένα μέλλον γεμάτο δυνατότητες.

Η αγάπη μιας οικογένειας, μια κληρονομιά ελπίδας

Κάθε ταξίδι στο Shepherd Center ξεκινά με μια ιστορία — μια ιστορία ανθεκτικότητας, αποφασιστικότητας και συχνά της ακλόνητης δύναμης της οικογένειας. Η δική μας ιστορία ξεκίνησε με την αγάπη μιας μητέρας και το ακλόνητο πνεύμα ενός γιου, οδηγώντας σε μια κληρονομιά που συνεχίζει να μεταμορφώνει ζωές μέχρι σήμερα.

Η αποστολή μιας μητέρας

Το 1973, ο κόσμος της Αλάνα και του Χάρολντ Σέπερντ άλλαξε για πάντα όταν ο 22χρονος γιος τους, Τζέιμς, υπέστη τραυματική κάκωση στη σπονδυλική στήλη ενώ έκανε bodysurfing στα ανοικτά των ακτών του Ρίο ντε Τζανέιρο. Παράλυτος από τον λαιμό και κάτω, ο Τζέιμς αντιμετώπισε μια δυσοίωνη πρόγνωση. Αλλά με την ακλόνητη υποστήριξη των γονιών του και τη βοήθεια ενός κέντρου αποκατάστασης στο Ντένβερ, ο Τζέιμς αψήφησε τις πιθανότητες και ανέκτησε την ικανότητά του να περπατάει χρησιμοποιώντας ένα στήριγμα ποδιού και μπαστούνι.

Επιστρέφοντας στην Ατλάντα, η οικογένεια Σέπερντ εντυπωσιάστηκε από την έλλειψη εξειδικευμένης αποκατάστασης τραυματισμών του νωτιαίου μυελού στις Ηνωμένες Πολιτείες, πόσο μάλλον στη Νοτιοανατολική περιοχή.

Αποφασισμένοι να το αλλάξουν αυτό, οι Shepherd ξεκίνησαν μια αποστολή να διασφαλίσουν ότι καμία άλλη οικογένεια δεν θα υπέφερε την ίδια δυσκολία.

Με ακλόνητη αποφασιστικότητα

Η Αλάνα, ο σύζυγός της Χάρολντ και ο Τζέιμς, μαζί με τον Δρ. Ντέιβιντ Άπλ και την υποστήριξη αφοσιωμένων φίλων και επαγγελματιών υγείας, ίδρυσαν το Shepherd Center το 1975. Ξεκίνησε ως μια μικρή μονάδα έξι κλινών, ένας φάρος ελπίδας σε μια περιοχή όπου η φροντίδα αυτή ήταν σπάνια, ένα κέντρο που θα προσέφερε πρωτοποριακή αποκατάσταση και μια κουλτούρα φροντίδας που βασίζεται στην οικογένεια.

Τρία άτομα στέκονται έξω από ένα κτίριο: ο Χάρολντ Σέπερντ, ο Τζέιμς Σέπερντ και η Αλάνα Σέπερντ. Το άτομο στη μέση, με γενειάδα, χρησιμοποιεί πατερίτσες. Το άτομο στα αριστερά φοράει ένα ελαφρύ κοστούμι και το άτομο στα δεξιά φοράει ελαφριά καθημερινά ρούχα και κρατάει μια λευκή τσάντα.
Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, πάρτε μια γεύση από το ταξίδι της ανάρρωσης, την υποστήριξη που παρέχουν οι αφοσιωμένες ομάδες φροντίδας και την ελπίδα που ενσταλάζει το Shepherd Center τόσο στους ασθενείς όσο και στις οικογένειές τους.
Οι 1970s
Όπου Αρχίζει η Ελπίδα
Ένα γραφικό με το κείμενο «Δεκαετία του 1970 όπου αρχίζει η ελπίδα» επικαλύπτει μια θολή αεροφωτογραφία σε κλίμακα του γκρι ενός κτιρίου και ενός χώρου στάθμευσης στο φόντο.

Ίδρυση του Shepherd Center και της αποστολής του με επίκεντρο τον ασθενή.

1973
Ένας τραυματισμός που αλλάζει τη ζωή πυροδοτεί μια αποστολή

Ο Τζέιμς Σέπερντ υπέστη τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια bodysurfing στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Μετά από μήνες εντατικής αποκατάστασης στο Ντένβερ του Κολοράντο, βγαίνει από το νοσοκομείο με νάρθηκα ποδιού και πατερίτσα. Εμπνευσμένη από αυτή την εμπειρία, η οικογένεια Σέπερντ οραματίζεται ένα νέο μοντέλο αποκατάστασης - ένα μοντέλο που δίνει προτεραιότητα στη φροντίδα με επίκεντρο τον ασθενή και την οικογένεια.

1975
Ανοίγει το Κέντρο Σπονδυλικής Στήλης Shepherd

Το Κέντρο Σπονδυλικής Στήλης Shepherd ανοίγει στην Ατλάντα ως μονάδα έξι κλινών σε ένα τοπικό νοσοκομείο με δύο γιατρούς και τρεις θεραπευτές. Ο Δρ. David Apple υπηρετεί ως ο πρώτος ιατρικός διευθυντής. Μια λίστα αναμονής αναπτύσσεται γρήγορα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διευρυμένες υπηρεσίες.

Οι 1980s
Επεκτεινόμενοι Ορίζοντες
Ένα λογότυπο με την ένδειξη «1980s Expanding Horizons» επικαλύπτει μια θολή ασπρόμαυρη φωτογραφία ανθρώπων με κοστούμια. Ένα εικονίδιο φυτού αντικαθιστά το «0» στη λέξη «1980s», συμβολίζοντας την ανάπτυξη.

Ανάπτυξη, νέες εγκαταστάσεις και η έναρξη της κλινικής έρευνας.

1982
Το Shepherd Center Μετακομίζει και Επεκτείνεται

Το Shepherd Center μεταφέρεται στην τρέχουσα τοποθεσία του στην οδό Peachtree στο Buckhead, επεκτείνοντας σε μια εγκατάσταση 40 κλινών. Εισάγονται νέα προγράμματα, όπως υποστήριξη από ομοτίμους και υπεράσπιση, καθώς και μια ΜΕΘ.

1983
Ο Δρ. Apple ηγείται της ASIA

Ο Δρ. Ντέιβιντ Φ. Άπλ Τζούνιορ, ιδρυτικός ιατρικός διευθυντής του Shepherd Center, γίνεται πρόεδρος της Αμερικανικής Ένωσης Τραυματισμών Σπονδυλικής Στήλης, μιας επαγγελματικής οργάνωσης της οποίας βοήθησε στην ίδρυση. Στη συνέχεια, το νεότερο μέλος που εξελέγη σε αυτή τη θέση, ο Δρ. Άπλ, ηγήθηκε της τότε οργάνωσης με 275 μέλη γιατρούς.

1985
Έναρξη Προγράμματος Κλινικής Έρευνας

Ξεκινά το Πρόγραμμα Κλινικής Έρευνας, το οποίο αργότερα εξελίσσεται στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Virginia C. Crawford. Αυτό καθιστά το Shepherd Center ηγέτη στην πρωτοποριακή έρευνα αποκατάστασης.

Οι 1990s
Δημιουργία κληρονομιάς
Ένα γραφικό με το κείμενο «1990s Building a Legacy» σε λευκό χρώμα σε μπλε φόντο. Πίσω από το κείμενο, υπάρχουν αμυδρές εικόνες εργατών οικοδομών και εξοπλισμού. Ένας κίτρινος κύκλος περιέχει τρία μαύρα βέλη ανακύκλωσης.

Σημαντική επέκταση, νέα εξειδικευμένα προγράμματα και παγκόσμιος αντίκτυπος.

Είναι διαφορετικά εδώ

Από την ταπεινή του αρχή, το Shepherd Center ήταν πάντα κάτι περισσότερο από ένα απλό νοσοκομείο. Είναι ένας χώρος όπου η συμπόνια, η ελπίδα και μια προσέγγιση φροντίδας με επίκεντρο την οικογένεια είναι συνυφασμένες με κάθε πτυχή της εμπειρίας του ασθενούς.

Πενήντα χρόνια αργότερα, η Αλάνα Σέπερντ, γνωστή με αγάπη ως η «μαμά που φλέγεται», συνεχίζει να εμπνέει ασθενείς και προσωπικό με την ακλόνητη αφοσίωσή της και τη μεταδοτική αισιοδοξία της. Το μήνυμά της σε κάθε νεοφερμένο αντηχεί σε όλους τους χώρους μας: «Είναι διαφορετικά εδώ. Θα γίνετε καλύτερα».